Mostrando entradas con la etiqueta mujer. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta mujer. Mostrar todas las entradas

sábado, 29 de noviembre de 2008

Cartas a Leire: "Empoderamientos"

(insertat en: http://www.leirepajin.com/ empoderamientos) 2 de 3, al menos en el País Valencià. Estas son las Secretarias Generales del PSPV-PSOE, en cada una de las províncias. Y ha sido Alicante, la última en cerrar este proceso de Congresos, y abriendo hasta mediados de diciembre, la puerta a la formación de las ejecutivas locales, y a ese entramado por desarrollar, que nos debe servir a tod@s l@s socialistas para coordinarse en el trabajo político, de re-conquistar las instituciones valencianas.

Y los dardos son más incisivos, si se disparan con sutileza, sin exabruptos, con paciencia pero sin detenerse. Somos muchas las personas que soñamos en que este partido al que tanto queremos y que también nos hace sufrir, crezca en compañer@s, crezca en militantes, crezca en simpatizantes, crezca en ciudadanos que crean en nosotr@s para arrimar el hombro cuando las cosas no van demasiado bien, y para disfrutar, como no, de esa sociedad a la que aspiramos: más justa, más igualitaria, más respetuosoa, más cívica, más humana.

Espero que disfrutes de la experiencia que estas viviendo, y especialmente, de la que tendrás ocasión de vivir éste fin de semana.

Desde tierra alicantina, junto a este maravilloso Mediterráneo, desde Xàbia,recibe un cordial y afectuoso abrazo de tod@s tus compañer@s de Xàbia (entre los que me incluyo).

viernes, 28 de noviembre de 2008

Cartas a Leire: "crónicas de muertes anunciadas"

(insertat en: http://www.leirepajin.com/ "crónicas de muertes anunciadas") Bon dia, Leire, la educació i l'ensenyament no son suficients per a conscienciar als ciutadans. Hi ha que actuar també des de l'àmbit familiar.

Difícilment una persona pot entendre a una altra si no es posa al seu lloc.
Em col·laborat en les feines de casa?
Em participat en fer la compra?
Fem costat a l'hora de fer les feines de casa?
Parlem amb les nostres parelles, i amics i amigues d'una manera oberta del que es fa i del que es deuria fer?
Som capaços de deixar el nostre innat egoisme d'un costat?
Arribem a pensar que hi ha una vida a viure més enllà del nostre relatiu i minúscul mon?

Des d’un mon lliure, i respectuós amb tots i totes, amb l’estima per l’altre, posant tots i totes de la nostra part, censurant comportaments no adients, i premiant a qui d’una manera valent i digna fa front a situacions manifestament incíviques i/o inhumanes, podrem tots junts parir un mon millor.

Ni els animals es comporten com algú que altre ‘homo sapiens?’. I això que ells, ni parlen, ni lligen, ni van a escola.
No es tracta d’instint. El instint no porta tenir eixe tipus de comportaments. Això es simplement degradació humana.

Salutacions des de Xàbia,